İŞ YERİNDEKİLERLE BAŞA ÇIKMANIN YOLLARI

keep-calm-and-carry-on

İşyerinde işten daha zor olan bir kısım varsa o da insanlarla uğraşmaktır. Öncelikle kendini bilen biri olarak yazıyorum ki, o insanlardan biriyim! Sen de öylesin. Tip tip, şekil şekil bin türlü insan bir araya geli bir yerde toplaşır. Aynı hedef uğruna! Başarı için ve aynı hedefe sahip olanların çok yakın olması gerekirken aslında herkesin birbirinden ne kadar uzak ve ayrı olduğu gerçeği ile yüzleşirsin.
Bu durumda, kendini herkesle anlaşmaya mı zorlayacaksın? Kavga mı edeceksin? Ya da yok mu sayacaksın? Hayır!
Bir çok seyde olduğu gibi başa çıkmanın yolunu öğreniceksin. Bir şeyle başa çıkmadan önce, başa çıkacağın şeyin ne olduğunu iyi öğrenmekten başlayabilirsin. İş hayatında karşımıza çıkan&çıkacak hatta yan masamızda oturan(ne yazıkki bizi bazen yoran) çalışma arkadaşı tipleri.
DRAMALAR KRALİÇESİ:
Her zaman en aksi olaylar bunların başına gelir. Print alırken makineler bozulur, hastalanır, nefesi daralır, hep ona haksızlık yapılır, mailleri bozulur, sevgilisiyle kavga eder … vs… vs… sebepleri bahaneleri bitmez. Hayatı dramalar ve bir dizi talihsiz olay üzerine kuruludur. Bundan beslenir ve aslında her zaman en çok yıpranan o’dur. Bir gün bile yaptığı işten bulunduğu duurmdan memnun olmaz. Hep başka bir şey yapmak ister. Ama asla da yapmaz.
İşte bu tiple başetmenin yolu tamamı ile çabasızlıktır. Bırakıcaksın kendi haline, ilgilenmiceksin. Çünkü bu tiplerin en istediği şey zaten ilgilenilmek olduğu için istediğini vermeyecek, pek de oralı olmayacaksın!
BEN YAPTIMCI:
Bu tipler şirketin kurtarıcısı sanar kendini. Her şeyi o yapar… Tüm işler onun sayesinde yürür. Sen yapsan da o yapmış olur. Fazla bireyseldirler ve tüm cümlelere ben diye başlarlar. Projenin sonuna nokta koysa tamamını o bitirmiş gibi davranır. Bunlara ciddi ciddi haddini bildirmek en iyi yöntemdir. Dur dur… sakın kavga, bağırış çağırış yöntemi ile deneme! Gayet akıllıca taktiklerle, her şeyi yazılı yaparak, ve iş birliğinde varlığını hissettirerek! Gerekirse sözünü keserek… O ben derken, biz şöyle bu işe başladık ve devam ettik diye anlatarak!
TEMBEL:
Kronik vakalar. Asla çalışmak istemezler. Çalışmamak için hep bir bahaneleri vardır. Bir saatlik işi 20 saatte yapamazlar. Sonunda onu bekleyeceğime ben yapayım dersin. Yıpranır durursun. Dur yapmaaa(zamanında çok yaptım da) Sadece sorumluluğun tamamını nasıl senin üstüne atıyorsa, sende aynı yöntemi dene! Bir işi beraber mi yapmanız gerekiyor, kendi sorumluluğunu yerine getir ve zamanlamalar koyarak onun görevini tamamen ona bırak. Ekip çalışmalarında işi tamamlayan olursan bu sürekli görevin olur ve asla profesyonelce değildir. Hiç oralı olma. Herkes kendi görevini yapsın! Tembelse de çalışmasın…
HERKESLE İYİ OLMAYA ÇALIŞAN:
Aslında hem en tehlikeli hem de en gülünç tiplerdir. Yüzyıllar geçse farklılaşamazlar. Sürekli birilerine yaranmaya çalışırlar. Asla kendileri olamazlar. Korkuları vardır ve bunun yarattığı güvensizlikle sürekli herkese iyi görünmeye çalışırlar. Çok iş yaparlar ama hep yarım hem eksik. Bunlardan uzak olmak. Tavırlarına gülüp, geçmek yeterlidir.
Günün sonunda burası bir iş yeridir. Çok da değiştirmeye çalışmamak, kendi hayallerinin odağından başkaları yüzünden çıkmamak gerekir. Keep calm and carry on!

Tags

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>